Gece Hikayeleri – 2


Ölümsedim…

Şehre tepeden bakıyordu. Kah yanan kah sönen ışıklar, bacalarda tüten dumanlar…

.

Sokaklarda yalnız yürüyen insanları izliyordu uzaktan, gözüne biri takıldı boş boş dolanıyordu yapayalnız… Elinde sigarası içinden neler geçiyordu kimbilir…

Çok sevdiği sahile kaydı gözü bir ara dalgalar onu ararmışcasına vuruyordu kıyıya… Sahilde el ele tutuştuğu kadınlar geldi aklına derin bir iç çekti. Ne güzeldi o günler keşke geri dönebilsem…

Evine gittiği yolda 100 metre aşağısındaydı, o uzun merdiven trabzanlarına dayanıp sevdiğini beklediği. Evet geliyor yine tamda saatinde… Bir merhaba desemmi ? Ama duyarmı ki beni?.. Neyse…

Uzun bir yolculuğa çıkacaktı, -bekletmeyelim daha yolumuz uzun.

Gelmek istemiyorum desem acaba ? Oda olmazki dolmuştu vakit artık… Bu yola girdimi dönmek olmazdı, Dönemezdide zaten… Trenin içini acıtan düdüğü çalmıştı…

Gitmek vaktidir artık…

Mehmet Kaan Mete

434 Görüntüler

Yorumlar